کــودکــــ که بودم

بــاران زیاد مــی بارید

راز نــم نـــم بــاران های کــودکــی ام

آنگــاه برایم جــان گـــرفت ...

کــــه چــشمانــم چــتر همیشــه بــارانــی روزگــار شُــد ...

 

نفس می کشم

تا به جای مرده ها

خاکم نکنند

اینگونه است حال من

چیزی نپرس